|
| Eceli gelen köpek cami duvarına işer. | | Eğri oturalım doğru konusalım. | | Eken biçer, konan göçer. | | Ekmeğin büyüğü hamurun çoğundan olur. | | El ağzı ile çorba içilmez. | | El deliye, bende akıllıya muhtacım. | | El elden üstündür. | | El elin eşeğini türkü çağırarak arar. | | El yarası onar Dil yarası onmaz. | | El yumruğu yemeyen, kendi yumruğunu balyoz sanar. | | Eli dar olanın, dili kısa olur. | | Eli doluya: ağa buyur, eli boşa: ağa uyur. | | Eli ile köfte yuvarlıyor, gözü kırık kovalıyor. | | Elin ile koymadığını kaldırma. | | Elin iti gider üleş getirir, bizim it gider beleş getirir. | | Emanet (Amanat) ata binen, tez iner. | | Emeksiz yemek olmaz. | | Eşek hoşaftan ne anlar. Suyunu içer. denesini (tanesini) kor. | | Eşek ölür semeri kalır;insan ölür eseri kalır | | Et tırnaktan ayrılmaz. | | Evladı ben doğurdum ama, gönlü benim değilki... |
|